Ewa SEWERYN (ur. 1960), Róża Wiatrów 3, 2024

akryl, płótno, 70 x 50 cm, sygn. p.d.: E. Seweryn 2024

Ewa Seweryn, absolwentka Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Kielcach ( Wydział Rzeźby), skończyła naukę z wyróżnieniem, uzyskując tytuł - Konserwatora Dzieł Sztuki.

Nagrody:
- I miejsce w konkursie na rzeźbę plenerowa, organizowaną przez Wydział Kultury i Sztuki w Tomaszowie Mazowieckim.

- I miejsce za udział w konkursie na - medal im. H. Czarneckiego (35 Lecie PLSP w Kielcach).

- Udział w projektowaniu i realizacji pomnika ku czci żołnierzy polskich w Tomaszowie Mazowieckim.

- I miejsce w konkursie na plakat szkolny – „Kosmos ‘80”.

Wystawy indywidualne i zbiorowe :

- Wystawa Autorska Malarstwa, sierpień 1986r. ( Galeria Zakładowego Domu Kultury F.Ł.T „Iskra” w Kielcach)

- I Przegląd Sztuki Nieprofesjonalnej, wrzesień 1986r. (Wystawa zbiorowa),

- II Przegląd Sztuki Nieprofesjonalnej, wrzesień 1987r.(Wystawa zbiorowa),

- III Przegląd Sztuki Nieprofesjonalnej październik 1988r. (Wystawa zbiorowa), gdzie otrzymała I miejsce i Główną Nagrodę Dyrektora F.Ł.T „Iskra” w Kielcach.

- Wystawa Autorska Malarstwa, Rysunku i Grafiki, styczeń 1989r. (Spółdzielczy Dom Kultury „Witeź” w Kielcach).

- Wystawa Autorska Malarstwa i Rysunku, czerwiec 1990r.

- Wystawa Autorska Malarstwa i Rysunku i Grafiki, listopad 1990r.

Od 2000 r. podróżowała po Europie ( Moena, Predazzo- Północne Włochy, Rzym i Wielka Brytania ), gdzie wystawiała i sprzedawała swoje prace.

Jej obrazy znajdują się w prywatnych kolekcjach w Polsce i za granicą.
Wciąż rozwija swoją pasję twórczą. W swoich pracach malarskich, rysunku czy grafice stara się łączyć obserwowanie natury z wewnętrznym wrażeniem. Dlatego natura jest podstawową inspiracją jej prac. Bardzo lubi pastel i ołówek. Ma na swoim koncie ogromną ilość portretów, wykonanych przede wszystkim na zamówienie, aktów, obrazów, malowanych techniką akrylową i często olejną , gdyż zaletą tej techniki jest trwałość i łatwość uzyskiwania intensywnych, nasyconych barw,...kolorów, które kocha. Stara się, aby dobór kolorów w obrazach stanowił narzędzie, aby podkreślał to, co jest ważne, a stanowił to, co jest mniej ważne.