Szabla oficera strzelców konnych, XVIII/XIX w.

dł. szabli w pochwie 1010 mm, dł. szabli 1000 mm, dł. głowni 866 mm, szer. głowni u nasady 29 mm, gr. grzbietu u nasady 9 mm, masa szabli 615 g, masa szabli w pochwie 985 g

R ę k o j e ś ć zamknięta, oprawa mosiężna, złocona. Jelec krzyżowo-kabłąkowy, z wąsami, w przekroju czworoboczny. Przednie ramię, zagięte pod kątem prostym, tworzy kabłąk lekko rozszerzany ku górze i połączony z trzpieniem głowni. Trzon drewniany, poprzecznie karbowany, owinięty czarną skórą i opleciony filigranem. Długi kapturek w kształcie fantazyjnej głowy zwierzęcej, mocowany sztyftem w tylnym ramieniu jelca. Górą kapturek zanitowany trzpieniem głowni. G ł o w n i a stalowa, polerowana, niklowana, o umiarkowanej krzywiźnie. Obustronnie profilowana w jedną bruzdę wypełniająca niemal całą powierzchnię płazów. Na wysokości zastawy, po obu stronach, trawiona i złocona dekoracja na oksydowanym tle, typowa dla głowni z przełomu XVIII i XIX wieku. Pióro obosieczne, sztych z pazurem. P o c h w a z łubek drewnianych, obciągnięta czarną skórą, okucia mosiężne, złocone. Długa szyjka z tulejką i ruchomym koluszkiem, poniżej druga ryfka. Długi trzewik z ostrogą. Elementy okuć na zewnętrznej stronie bogato dekorowane.
stan zachowania: 5/5/5