Tarcza trumienna – metalowy element heraldyczny związany ze szlacheckim obyczajem pogrzebowym. Tarcza o formie owalnej, wykonana z cienkiej blachy, z wyraźnie wyodrębnionym, podwójnym obramieniem. Obrzeże posiada otwory montażowe rozmieszczone symetrycznie, służące pierwotnie do mocowania na trumnie lub konstrukcji katafalku. W centralnej części widoczna jest renesansowa tarcza herbowa - niebieskie pole z czerwonym pasem, obecnie mocno zatarta. Nad tarczą zachowany fragment hełmu turniejowego (prętowego), o złoconej powierzchni, z labrami w kolorze czerwonym. Klejnot herbowy całkowicie zatarty (strusie pióra?). Wokół tarczy przebiega podwójny otok z nieczytelną inskrypcją, niemal całkowicie utraconą.
Blacha metalowa (miedź), polichromia, ślady złocenia
Stan zachowania jak na zdjęciach.
Wymiary: 27, 5 x 23 cm
Tarcze trumienne stanowiły istotny element ceremoniału pogrzebowego polskiej szlachty od XVI do XVIII wieku. Umieszczane na trumnach lub w obrębie katafalku, pełniły funkcję reprezentacyjną i symboliczną.
Prezentowany egzemplarz, mimo znacznych ubytków i śladów czasu, zachowuje czytelne cechy stylistyczne epoki renesansu i wczesnego baroku, widoczne w formie tarczy, typie hełmu oraz układzie heraldycznym. Stopień zachowania nie pozwala na jednoznaczną identyfikację.
Obiekty tego typu, wykonywane zazwyczaj na zamówienie i użytkowane jednorazowo w trakcie ceremonii pogrzebowej, należą dziś do rzadkich reliktów kultury funeralnej dawnej Rzeczypospolitej. Ich wartość wynika nie tylko z walorów artystycznych, ale również z funkcji dokumentacyjnej – stanowią świadectwo obyczajowości szlacheckiej.
हाल ही में देखी गई
लॉट लिस्ट देखने के लिए कृपया लॉग इन करें
पसंदीदा
लॉट लिस्ट देखने के लिए कृपया लॉग इन करें