Unikatowa autorska rzeźba ceramiczna wykonana w słynnej Pracowni Ceramicznej Czechowski-Wojnacki w Warszawie.
Rzeźba "Madonna Immaculata"
Autor: Jan BIERNACKI (1879 - 1930)
Przed 1930 r.
Ceramika typu terakota, polichromowana.
Wysokość: 56,5 cm!
Sygnowana na spodzie w dwóch miejscach wyciskiem fabryki (Trójkąt i po bokach "C i W" pod spodem napis "WARSZAWA") oraz odręcznie sygnatura autora figury: J. Biernacki.
Stan bardzo dobry z minusem - widoczne spore pęknięcie powstałe przy wypalaniu rzeźby w pracowni - stara wada fabryczna.
Nie ma innych uszkodzeń ani napraw.
UNIKAT. Z literatury wiemy, że wykonywano w pracowni autorskie realizacje kilku warszawskich artystów ale pierwszy raz osobiście spotykam taką rzeźbę. Na rynku bowiem rzadko pojawiają się wyroby z tej pracowni, zwyczajowo wazony majolikowe o charakterystycznej dekoracji i kolorystyce, a autorskich prac dotąd nie było. W tym przypadku to jednostkowa duża rzeźba. Gratka dla kolekcjonerów. Wartość niewątpliwie muzealna.
Historia Pracowni Ceramicznej Czechowski-Wojnacki
W 1917 zdun Andrzej Wojnacki, długoletni pracownik Stanisława Jagmina założył pracownię ceramiczną w Oborach pod Warszawą. Została ona w 1918 przeniesiona do Warszawy, do dawnej pracowni Jagmina, gdzie prowadził ją wspólnie z Kazimierzem Czechowskim – rzeźbiarzem, uczeń Konstantego Laszczki w krakowskiej SSP, uczył się również u Jagmina w Nieborowie oraz w Wiedniu, Pradze i Niemczech. Był autorem pierwszego podręcznika ceramiki w języku polskim z 1918 r. Wykonywali oni dekoracyjne majoliki nawiązujące w formie i dekoracji do wyróbów Manufaktury w Belwederze i Nieborowie oraz czerpiące ze sztuki ludowej. Po śmierci Wojnackiego w 1921 Czechowski prowadził zakład samodzielnie, zatrudniając licznych malarzy i rzeźbiarzy. Pracownia istniała do 1931 r. (nota z albumu: Bożena Kostuch, Ceramika z pierwszej połowy XX wieku, Kraków, 2001.)
Jan Antoni Biernacki (ur. 1879 w Warszawie, zm. 25 września 1930 w Otwocku) – polski rzeźbiarz, medalier i rysownik. Studiował malarstwo w latach 1894–1900 w warszawskiej Szkole Rysunkowej w pracowniach Wojciecha Gersona, Adama Badowskiego i Jana Kauzika. Równocześnie studiował rzeźbiarstwo u Antoniego Olesińskiego (1855–1904), autora wielu nagrobków na cmentarzu Powązkowskim. Kontynuował studia 1903–1909 we Włoszech i w Paryżu. Po powrocie do Warszawy założył własną pracownię, w roku 1919 został mianowany profesorem modelowania w Miejskiej Szkole Sztuk Zdobniczych. Został też kustoszem Państwowych Zbiorów Sztuki. Od roku 1895 uczestniczył w wystawach Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie. W maju 1921 odsłonięto w Warszawie na placu Wareckim (przemianowanym na plac Napoleona) pomnik Napoleona Bonaparte. Pomnik przetrwał tylko dwa lata i został zastąpiony popiersiem dłuta Michała Kamieńskiego ustawionym przy ulicy Koszykowej 79, na terenie Wyższej Szkoły Wojennej. Zajmował się głównie rzeźba portretową i animalistyczną.
Serdecznie zapraszamy do Galerii oraz na naszą stronę internetową www.galeriadas.pl
Wysyłka kurierska GRATIS.
Do obiektu dołączony zostanie Certyfikat.
*Zdjęcie numer 2 jest wyłącznie prezentacyjne, zostało wygenerowane przy pomocy AI z użyciem zdjęcia obiektu. Zdjęcie tytułowe jak i kolejne przedstawiają rzeczywisty wygląd i stan obiektu.
