olej na płótnie , 54x66cm,sygn.p.d.J.Dasewicz89,opisany na odrociu
Prezentowana praca to nastrojowy, dojrzały pejzaż autorstwa Jana Dasewicza, namalowany w 1989 roku. Kompozycja przedstawia widok z perspektywy rzeki lub rozlewiska wodnego, na którego drugim brzegu gęsta ściana drzew odsłania wyłaniającą się w oddali wieżę sakralną z charakterystyczną niebieską kopułą. Całość kompozycji spowita jest ciężką, burzową aurą, zdominowaną przez ekspresyjnie malowane, skłębione szare chmury.
Praca doskonale odzwierciedla fascynację artysty naturą, wodą oraz zmiennością światła. Dasewicz w mistrzowski sposób posługuje się szerokim, mięsistym gestem malarskim oraz bogatą, stłumioną paletą barw (odcienie szarości, głębokich zieleni, ugrów i użutów), którą przełamuje plamą intensywnego błękitu i bieli na architekturze w centrum obrazu. Woda na pierwszym planie działa jak lustro, rozmywając i odbijając kolory nieba i nadbrzeżnej roślinności. Dzieło charakteryzuje się wyjątkowym ładunkiem emocjonalnym, wprowadzając widza w stan melancholii i kontemplacji nad potęgą przyrody.
Jan Dasewicz (1932–1999) – ceniony poznański malarz, absolwent tamtejszej Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych (PWSSP). Był niezwykle aktywnym i ważnym uczestnikiem wielkopolskiego środowiska artystycznego. W swojej twórczości dał się poznać jako wybitny kontynuator tradycji polskiego koloryzmu oraz dokonań artystów związanych z Komitetem Paryskim („Kapistów”).
